กลุ่มผู้หญิงกับสันติภาพ (We Peace) ได้ร่วมโครงการ 116 วัน จากวันแม่ถึงวันพ่อ ขอน้ำใจให้น้อง ยกกำลัง 2 ณ โรงแรม Amarin Plaza กรุงเทพ ฯ

ซึ่งการร่วมโครงการในครั้งนี้ ทาง We Peace ได้ส่งเด็กจาก โรงเรียน พัฒนาบาลอ อำเภอ รามัน จังหวัด ยะลา เป็นตัวแทนเข้าร่วมแสดงศิลปวัฒนธรรมของภาคใต้ชนิดหนึ่ง คือ ปันจะสีลัต จำนวน 4 คน ได้เดินทางออกจากสำนักงานตั้งแต่วันที่ 19 พฤศจิกายน โดยไปรับเด็ก นักเรียน และครูพี่เลี้ยงที่โรงเรียน พัฒนาบาลอ แล้วออกจากตัวเมื่องยะลา ในตอนเย็นของวันนั้น เราเดินทางโดยรถตู้ ตลอดทางสีหน้าของเด็ก ๆ เห็นได้ชัดเลยว่า เด็ก ๆ ดีใจและตื่นเต้นอย่างมาก เราเดินทางโดยรถตู้ตลอดคืนจนถึงสายของวันที่ 20 พฤศจิกายน เราก็ได้พาเด็ก ๆ เขาพักที่โรงแรมรีเจนท์ แถวหน้า ม. ราม ฯ จากนั้นก็ให้เด็ก ๆ เข้าพักผ่อน ไปทานอาหารและซื้อของตามอัธยาศัยแถวหน้า ม. ราม ฯ จากนั้นก็พากันกลับไปที่โรงแรมเพื่อพักผ่อนเตรียมตัวในวันพรุ่งนี้

เช้าวันที่ 21 พฤศจิกายน 2551 เด็ก ๆ ตื้นแต่เข้าเพื่ออาบน้ำแต่งตัวไปแสดงปันจะสีลัต เด็ก ๆ แต่งตัวเสร็จแล้วก็ให้เด็ก ๆ ทานอาหารเช้ากัน หลังจากที่ทุกคนทำภารกิจในตอนเช้าเสร็จกันแล้ว เราก็พากันออกเดินทางไปยังอัมรินทร์ พลาซ่า

เมื่อรถตู้รองเราได้ไปจอดหน้าโรงแรม เราก็ให้เด็ก ๆ ลงยังรถตู้ ตอนนี้เห็นหน้าเด็ก ๆ แล้วพวกเรารู้สึกดีใจแทนพ่อแม่ของเด็ก ๆ เค้าจริง ๆ

จากนั้นเราก็เดินไปยังลิฟท์ เพื่อขึ้นไปยังชั้นที่ 22 ซึ่งเป็นสำนักงานของ DMG Academy ของโรงแรง เมื่อขี้นไปถึงก็มีพี่ ๆ รออยู่ก่อนแล้ว และพวกเราก็ทักทายและทำความรู้จักกันแบบไม่เป็นทางการ แล้วจึงแจกขนมให้เด็ก ๆ จากนั้นให้เด็ก ๆ เข้าแถวกัน พาขึ้นลิฟท์ลงไปยังชั้น 6 แล้วเดินไปที่สะพานลอยเพื่อไปที่ Siam oceam world? ใน Siam paragon ไปถึง Siam ocean world เห็นเด็ก ๆ ตื่นเต้นมากที่ได้เห็นตัวมาสคอตหลายตัวเต้นกัน และเข้าใกล้เด็ก ๆ พวกเด็ก ๆ ได้ถ่ายรูปกับตัวมาสคอตด้วย แล้วเต็ก ๆ ก็ถูกสั่งให้เข้าแถวแล้วนั่งลงอีกครั้ง จากนั้นมีพี่เลี้ยงได้พาเด็ก ๆ ไปชมพิพัธภัณฑ์สัตว์น้ำ และได้แนะนำ บรรยายสัตว์น้ำแปลก ๆ ต่าง ๆ มากมายที่เด็ก ๆ ไม่เคยรู้จักมาก่อน เห็นท่าทางเด็ก ๆ ตื่นเต้นและสนุกสนามมากที่ได้รู้จักทั้งสัตว์น้ำแปลก ๆ และเพื่อนใหม่ที่มาจากที่อื่นๆ ด้วยพี่เลี้ยงได้พาเด็ก ๆ ไปดูสัตว์น้ำจนหมดแล้วก็พาเด็ก ๆ มานั่งเข้าแถวยังที่เดิมที่จุดแรก แล้วแจกถุงผ้าซึ่งใส่ขนมต่างๆ ให้เด็ก ๆ รับประทานกัน และให้เด็ก ๆ เดินกลับไปขึ้นสะพานลอยอีกครั้งหนึ่งเพื่อไปยังอัมรินทร์ พลาซ่า ที่เดิมอีกครั้ง

ตอนนี้เราได้สังเกตเห็นเด็ก ๆ เริ่มมีเพื่อนเพิ่มขึ้นเห็นเด็กสนุนสนาม เริ่มกล้าแสดงออกมากขึ้น เมื่อเด็ก ๆ ได้เดินไปถึงอัมรินทร์ พลาซ่า แล้วเด็ก ๆ ก็ได้ถูกปล่อยให้อยู่กันตามอัธยาศัย แล้วพวกเราก็ไปร่วมกิจกรรมกัน มีทั้งเกมส์ตักไข่ เกมส์สอยดาว และมีการขายของต่างๆ ด้วย พวกเราก็พากันได้ของต่าง ๆ มากมาย และรู้สึกทั้งอิ่มใจ และอิ่มบุญที่ได้ร่วมกันช่วยเหลือเด็กกำพร้า

พอมาถึงช่วงบ่ายก็มีการเริ่มเปิดเวที โดยมีพิธีกรที่เป็นดารานักแสดง ชายและหญิง 2 คน ขึ้นมากล่าวเปิดงาน และแนะนำแขกผู้มีเกียรติที่มาร่วมงาน แล้วเชิญเด็ก ๆ จากมูลนิธิอีกมูลนิธิหนึ่งขี้นมาบนเวทีเพื่อแสดงละคร เมื่อการแสดงจบลง ก็ได้เริ่มการประมูลของรักของหวง ที่เป็นของดารานักแสดง และศิลปินต่าง ๆ อีกทั้งยังมีของบุคคลมีชื่อเสียงอีกมากมาย

หลังจากนั้น พิธีกรก็ได้เชิญเด็ก ๆ จากภาคใต้ที่พวกเราได้พาไปให้ขึ้นมาบนเวทีเพทื่อแสดงศิลปะการป้องกันตัวของทางภาคใต้ การแสดงชนิดนี้ศิลปวัฒนธรรมที่จะสลายและสาบสูญไปแล้ว เด็ก ๆ ได้ร่วมการแสดงกันทีละคู่ จนครบ 2 คู่ ก็เป็นวันเสร็จการแสดง หลังสิ้นเสียงปรบมือ พิธิกรก็ได้เริ่มการประมูลกันอีก มีบุคคลให้ความสนใจร่วมกันประมูลกันเป็นอย่างมาก

พวกเราและเด็ก ๆ ทุกคนได้ร่วมงานกันจนเสร็จงาน ซึ่งทุกคนได้ร่วมกันถ่ายรูปกับดารานักแสดง และคนดังต่าง ๆ อย่างสนิทสนม และอำลากันกลัง แล้วแยกย้ายกันไป
แต่สำหรับพวกเราและเด็ก ๆ ได้เดินลงไปยังชั้นล่างของห้างเพื่อขึ้นรถ พวกเราได้รับเกียรติจากผู้จัดการร้าน Sizler ให้พาเด็ก ๆ ไปรับประทานอาหารกันที่ร้าน ซึ่งอยู่ในย่านถนนวิทยุทุกคนได้ทานกันจนอิ่ม จากนั้นก็ถึงเวลากลับกันภพวกเราและเด็ก ๆ ก็ได้กล่าวอำลา และกล่าวขอบคุณผู้จัดการร้าน Sizler และถ่ายรูปกันเป็นที่ระลึก ถ่ายรูปและอำลากันเสร็จพวกเราจึ้งให้เด็ก ๆ กลับไปขึ้นรถเพื่อจะเดินทางกลับบ้านกัน

พวกเราได้เริ่มเดินทางออกจากกกรุงเทพ ฯ ประมาณช่วงค่ำของวันนั้น จากนั้นโชเฟอร์ของเราได้ไปจอดรถตรงปั๊มน้ำมันแห่งหนี้ง เพื่อให้เด็ก ๆ ได้เปลี่ยเสื้อผ้าและได้ทำธุระส่วนตัวให้เป็นที่เรียบร้อย แล้วออกเดินทางกันต่อ

คืนนั้นทั้งคืนพวกเราต่างอ่อนเพลียและได้นอนหลับกันบนรถแบบไม่รู้สึกตัวเลย และมารู้สึกตัวอีกทีเมื่อรถได้มาจอดที่ศูนย์อาหารของคุณสาหร่าย จังหวัดชุมพร เพื่อให้โอกาสเด็ก ๆ ได้ซื้อของฝากกลับไปฝากคนที่บ้าน และให้ทำธุระส่วนตัวให้เรียบร้อยกันอีกครั้ง นั่งพักครู่หนึ่งแล้วจึงพากันขึ้นรถ พวกเราได้นอนหลับกันบนรถไปจนถึงเช้า
พวกเราได้จอดรถกันอีกครั้งในตอนเช้าของวันต่อมา ที่ปั๊มน้ำมันแถว ๆ สะกอม เด็ก ๆ ได้ทำธุระส่วนตัว และรับประทานอาหารกันเสร็จแล้วก็เดินทางกลับบ้านกันต่อให้เวลาประมาณ 2 ชั่วโมง เด็ก ๆ ก็ได้กลับบ้านอย่างปลอดภัย

เย้.....ถึงบ้านแล้ว.....